Dzisiejsza liturgia słowa prowadzi nas na górę Tabor, gdzie Jezus objawia swoją chwałę wybranym uczniom: Piotrowi, Jakubowi i Janowi. Przemienienie Pańskie, które dziś rozważamy, jest niezwykłym wydarzeniem, które ukazuje prawdziwą tożsamość Jezusa i zapowiada Jego chwałę po zmartwychwstaniu.
Scena Przemienienia jest pełna symboliki. Jezus ukazuje się w blasku swej boskiej chwały, a towarzyszą Mu Mojżesz i Eliasz – przedstawiciele Prawa i Proroków. To oni wskazują na Jezusa jako wypełnienie wszystkich obietnic Starego Testamentu. Piotr, widząc to niezwykłe wydarzenie, pragnie pozostać na górze, rozbić namioty i trwać w tej chwale. Ale Jezus przypomina, że trzeba wrócić do codzienności, do drogi krzyża, zanim nadejdzie ostateczna chwała.
Przemienienie Pańskie jest dla nas znakiem i zaproszeniem. Znakiem nadziei, że nasza droga wiary prowadzi do chwały zmartwychwstania. Ale także zaproszeniem do przemiany serca, do nawrócenia. Wielki Post to szczególny czas, w którym możemy zatrzymać się i zastanowić, w jaki sposób Bóg pragnie nas przemienić. Może wzywa nas do głębszej modlitwy? Może do przebaczenia komuś, kto nas zranił? Może do większej troski o bliźnich?
Głos Ojca, który rozlega się na górze: „To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie” (Łk 9,35), przypomina nam, że kluczem do prawdziwej przemiany jest słuchanie Jezusa i pełnienie Jego woli. Nie możemy zatrzymać się na chwilowych uniesieniach duchowych, ale mamy wracać do codzienności z nową siłą i nadzieją, że Bóg jest z nami w każdej chwili naszego życia.
Niech ten Wielki Post będzie dla nas czasem osobistego przemienienia. Niech nasza modlitwa, post i jałmużna otwierają nasze serca na Boże światło, abyśmy i my, podobnie jak apostołowie na Taborze, mogli ujrzeć chwałę Pana i pozwolić, by Jego miłość przemieniała nas każdego dnia.
Dodaj komentarz