W dniach 17–18 kwiecień 2025 roku wspólnota Katolickiego Kościoła Narodowego w Polsce zgromadziła się w warszawskiej kaplicy, by przeżywać najważniejsze dni w roku liturgicznym – Triduum Paschalne. Był to czas głębokiej refleksji, modlitwy i wspólnotowego przeżywania misterium męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.
Wielki Czwartek – Msza Wieczerzy Pańskiej
Triduum rozpoczęło się uroczystą Mszą Wieczerzy Pańskiej, podczas której wspominano ustanowienie Eucharystii i kapłaństwa. Liturgia miała bardzo podniosły, a zarazem rodzinny charakter. Po zakończeniu Mszy Najświętszy Sakrament został przeniesiony do „ciemnicy”, a wierni trwali na adoracji w ciszy i skupieniu.
Wielki Piątek – Liturgia Męki Pańskiej
W tym dniu kaplica napełniła się powagą i ciszą. Ważnym elementem powagi i ciszy była Droga Krzyżowa. Rozważania były związane z byciem w tłumie i próbami wyjścia z niego dzięki relacji z Jezusem. Liturgia Męki Pańskiej rozpoczęła się adoracją krzyża, która była przejmującym momentem wspólnego uwielbienia zbawczej śmierci Chrystusa. Biskup Andrzej Lipiński wraz z akolitą Mariuszem Orłowskim odczytał Pasję według św. Jana, a następnie wszyscy uczestnicy oddali hołd krzyżowi. Po komunii świętej Najświętszy Sakrament został przeniesiony do symbolicznego Grobu Pańskiego, przy którym wierni trwali w adoracji aż do późnych godzin wieczornych.
Wielka Sobota – Wigilia Paschalna
Liturgia Wigilii Paschalnej rozpoczęła się po zmroku gdzie poświęcono ogień i zapalono Paschał. Następnie wniesiono światło Chrystusa do ciemnej kaplicy, co stało się znakiem zwycięstwa życia nad śmiercią. Podczas Liturgii Słowa przypomniano historię zbawienia, po czym odśpiewano uroczyste „Chwała na wysokości Bogu”. W czasie liturgii chrzcielnej wspólnota odnowiła przyrzeczenia chrzcielne, a całość zakończyła się Eucharystią Zmartwychwstania Pańskiego, pełną radości i śpiewu „Alleluja”. Po zakończonej liturgii nie zabrakło wspólnej agapy.
Triduum Paschalne w kaplicy Katolickiego Kościoła Narodowego w Warszawie było czasem wyjątkowej duchowej głębi. Uroczystości odbywały się w atmosferze modlitwy, wspólnoty i miłości, a zaangażowanie kapłanów i wiernych uczyniło te dni prawdziwie świętym czasem.
Dodaj komentarz