Gromadzimy się w 13 Niedzielę Zwykłą, podczas której przezywamy UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW PIOTRA i PAWŁA. Rybak z Kafarnaum i uczony w Prawie z Tarsu są dla nas świadectwem, ze każdy ma prawo żywić nadzieję, które nie wynika z lęku przed odrzuceniem, lecz z miłości do Boga, siebie i drugiego człowieka.
Piotr i Paweł, choć nie zakończyli swojego ziemskiego życia razem, ani nie są pochowani w tym samym miejscu, to czcimy ich w jednej uroczystości. Na różne sposoby głosili tego samego Chrystusa, za którego oddali swoje życie. Znane są nam słabości Piotra. Wiemy o prześladowaniach, w których brał udział także Szaweł. Mimo wszystko i Piotr i Paweł bezgranicznie zaufali Chrystusowi. Pomimo swoich słabości i upadków, umiłowali Go nade wszystko. I Piotr i Paweł w różnych okolicznościach i w różnym czasie usłyszeli to samo zaproszenie od Jezusa: Pójdź za Mną. Dali całym swoim życiem odpowiedź na to zaproszenie – aż po oddanie swojego życia.
Ewangelia opisuje nam wyznanie wiary przez Piotra oraz założenie przez Jezusa Kościoła na fundamencie jego wiary. Jezus daje nam swoją obietnicę: zbuduje Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. Jest to Kościół Jezusa, a nie Piotra, dlatego bramy piekielne go nie przemogą. Bycie z Jezusem w Kościele wymaga zaufania i tak do końca pójścia za Nim. Dziś Jezus pyta także: za kogo uważasz Jezusa, za kogo uważają Go Twoi znajomi, bliscy, przyjaciele ?
Czy możesz powiedzieć o sobie , że umiłowałeś Jezusa nade wszystko ?
„Radujmy się w Panu w uroczystość Apostołów Piotra i Pawła, którzy własną krwią użyźnili Kościół , pili kielich Pański i stali się przyjaciółmi Boga” (Antyfona)
Dodaj komentarz