Dwie niedziele temu zwrócił się do nas Chrystus z apelem: „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie” (Mt 4,17). W dzisiejszą, pierwszą niedzielę lutego, a czwartą zwykłą, uczy nas, jak powinno wyglądać nasze nawrócenie, by nie zaskoczyło nas nadejście królestwa niebieskiego. W swojej programowej mowie wygłoszonej na Górze Ośmiu Błogosławieństw Jezus zachęca uczniów, by ten Jego program przyjęli i realizowali go w życiu.
Osiem błogosławieństw, które dziś słyszymy, czyta nam Kościół także w uroczystość Wszystkich Świętych. Dziś czyta nam je po to, abyśmy je wypełniali, a w uroczystość Wszystkich Świętych, abyśmy sobie jeszcze jaśniej uświadomili, że wszyscy, którzy przyjęli je, jako program własnego życia, osiągnęli już wieczną chwałę. Przed nami wielka perspektywa, wielka nadzieja, że jeśli je wprowadzamy w nasze życie, rozważamy, osiągniemy szczęśliwość wieczną.
Jako uczniowie Jezusa Chrystusa, mamy przyjąć program zawarty w ośmiu błogosławieństwach jako program naszego życia. Chrystusową naukę wyrażoną w ośmiu błogosławieństwach głęboko rozumiał Józef Ignacy Kraszewski, kiedy pisał: „Nie ten szczęśliwy, kto bogaty, nie ten szczęśliwy, kto wielki, kto sławny; ale ten, kto umie kochać Chrystusa, jak Chrystus przebaczyć i jak On cierpieć”. Natomiast Mikołaj Gogol dodaje: „Szczęście człowieka na ziemi zaczyna się dlań wtedy, gdy zapominając o sobie, zaczyna żyć dla bliźnich”.
Prośmy w tę pierwszą niedzielę lutego, aby jedynie Jezus był dla nas największym i najważniejszym skarbem i błogosławieństwem.
Dodaj komentarz